Kleur mengen tot je een ons weegt

Vandaag ben ik verder gegaan met het schilderwerk aan een woonhuis in Twente. Of beter: twee huizen die zijn verbouwd tot één grote. Qua architectuur verantwoord maar het schilderwerk van de verschillende delen sluit niet op elkaar aan.

Alles overschilderen in een nieuwe kleur is geen optie, de klant wil dat er delen worden bijgeschilderd in de bestaande kleur. De vorige schilder heeft geen kleurnummers achtergelaten. Ook is niet bekend welke verf is gebruikt. Dat is een probleem.

De kleur die ik nodig heb moet ik nu zelf mengen. Op de hand. Met een eerste menging kom ik aardig in de buurt maar het moet beter. Geconcentreerd probeer ik de kleur te analyseren: moet er rood bij of liever wat omber? Druppel van dit, roeren, puntje van dat, opnieuw goed roeren. In de pot lijkt het aardig. Maar de enige manier om het goed te beoordelen is door het opzetten van een proefstuk.

Droging kan de kleur enorm beinvloeden. Dat blijkt: er zit nog een fractie verschil in het proefvlak en het origineel. Ik neem even afstand want teveel turen maakt het er niet duidelijker op. Kleur mengen vergt veel geduld.
Na nog een paar keer proberen weet ik het ineens zeker: dit is 'm!

Ik ben zo overtuigd van mijn zaak dat ik er alvast een deel van het kozijn mee schilder. Als de opdrachtgeefster thuiskomt vraag ik wat ze ervan vindt. Ze kijkt me niet begrijpend aan en ik leg haar uit dat een gedeelte opnieuw is geschilderd. Waar ze ook kijkt, ze kan het niet vinden.

Kan het mooier?

henk bosch

Meest gelezen artikelen